ارتباط موثر با بیمار میباشد تا از این طریق بتواند بیشترین شناخت را در مورد مددجو و نیازهای وی پیدا نموده و  و بهترین مراقبت از او به عمل اورد. اهداف جزئی: در پایان این بخش دانشجو قادر خواهد بود:1)ارتباط و ارتباط درمانی را تعریف نماید  2)عوامل موثر بر ارتباط را نام  ببرد 3)اهداف ارتباط درمانی را شناسای کند 4)ارتباط کلامی و غیر کلامی را تعریف کند ارتباط یک مسئله اساسی در زندگی ما میباشد  زیرا انسانها بطور طبیعی موجودات اجتماعی هستند ونیازهای خودرا از طریق همکاری با یکدیگر مرتفع میسازند ارتباط فرایندی که توسط آن اطلاعات از طریق علائم نشانه ها و رفتار از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود ارتباط باعث می شود ما هم خود و هم دیگران را بشناسیم لازمه برقراری ارتباط موثر اعتماد و ارتباط متقابل است که در پرستاری امر مهمی است مخصوصا بای پرستاران شاغل ذر در مراکز روان پزشکی پرستاران بهداشت روانی برای اخذ شرح حال معاینه مشاوره و روان درمانی نیاز دارند که ارتباط را به بهترین شکل با بیماران برقرار نمایند تا اطلاعات لازم و کافی را از بیماران کسب نمایند مشکلات و نیازهای آنها را شناسایی کنند واقدامات درمانی لازم را طرح ریزی نماید این نوع ارتباط برقرارشده بین بیمار و پرستار را ارتباط درمانی می گویند


ارتباط درمانی یک ارتباط معنادار و هدفمند است که بین پرستار و بیمار در جهت حل مشکلات او و ایجاد واکنشهای سازگارانه در او میباشد دراین ارتباط پرستار از تکنیکهای ارتباطی به منظورایجاد بینش و تغییر رفتار در بیمار استفاده می شود بطورکلی ارتباط درمانی در جهت رسد و تعالی بیمار است این اهداف عبارتند از 1_تعالی نفس  قبول خود و افزایش احترام به خود 2_احساس درست از هویت خود 3_توانایی برقراری  ارتباط بادیگران ابراز محبت وعلاقه به دیگران وهمچنین مورد محبت قرارگرفتن 4_اصلاح رفتار و افزایش توانایی در جهت ارضای نیازها و رسیدن به اهداف واقع بینانه خودافکار و احساسات درونی یک فرد را می توان به صورت یک دیاگرام که پنجره جوهری معروف است نشان داد